De opdracht

Deze week keken we naar wat er mis kan gaan met technologie. Dat is belangrijk voordat we zelf iets gaan maken. We keken vooral naar de basis van technologie en de aannames die erachter zitten.

De opdracht had twee delen. In de laatste les maakten we een individuele opdracht over ethiek en de stof van die week. Daarnaast leverden we een PDF in met het werk uit de lessen.

Wat ik deed

In de eerste les maakte ik met een klasgenoot twee algoritmes. Het eerste bepaalde wie de beste student is, met punten voor aanwezigheid, actief zijn in de les en op tijd inleveren. Het tweede voorspelde welk eindcijfer een student haalt, op basis van motivatie en eerdere cijfers. We merkten dat niet alles eerlijk te meten is. Of iemand actief of gemotiveerd is, hangt namelijk af van wat de docent vindt.

In de tweede les werkten we in een groepje aan een ethisch dilemma. Mag een middelbare school spyware op de laptops van leerlingen zetten? We bedachten verschillende opties en bekeken die vanuit verschillende ethische lenzen. We kozen ervoor dat het mag, zolang de school duidelijk vertelt wat ze kan zien en wanneer. Zo blijft de privacy van leerlingen zoveel mogelijk beschermd.

Ook maakte ik een account op Eurosky en koppelde ik die aan mijn eigen domeinnaam, @annavdv.nl. Mijn eerste post op mu.social was een schilderij van een roodborstje.

Reflectie

Wat heb ik geleerd?

Ik leerde dat een algoritme niet vanzelf eerlijk is. Toen we zelf algoritmes maakten, merkten we dat sommige dingen makkelijk te meten zijn, zoals aanwezigheid. Andere dingen, zoals motivatie of actief zijn in de les, hangen af van wat een docent vindt. Ook leerde ik dat de ethische lenzen helpen om een keuze beter te onderbouwen. Door het dilemma vanuit verschillende kanten te bekijken, werd duidelijker waarom een optie beter was.

Wat heeft mij aan het denken gezet?

Bij het spyware-dilemma kozen we voor transparantie, maar ik bleef twijfelen. Ook als leerlingen weten wat de school kan zien, kunnen ze zich nog steeds bekeken voelen. Dat zette me aan het denken over hoe vaak er zonder dat we het merken wordt meegekeken, en of dat eerlijk is als je er zelf weinig over te zeggen hebt.